http://www.journals.co.za/ej/ejour_akgees.html A Sabinet RSS feed with the latest modified articles for each journal. http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a1.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Van der Walt, B.J. </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 1-15</LI> <LI><b>Abstract:</b> Hierdie artikel behels 'n ondersoek na 'n gepaste metode om die geskiedenis van die filosofie weer te gee. So 'n wysgerige historiografie behels 'n besondere uitdaging aangesien dit die 2500-jarige Westerse denke, honderde individuele filosowe se stelsels en die wye veld van filosofie as sodanig moet dek. Die eerste, inleidende afdeling vestig die aandag op 'n aantal moeilike struikelblokke of probleme op die pad van die wysgerige historiograaf. Die tweede afdeling van die arlikel gee in voelvlug 'n oorsig oor verskeie vroe&#235;re en gangbare metodes. Daaronder val die volgende: pogings om individuele filosofie&#235; as vertrekpunt te gebruik, 'n kronologiese aanpak, 'n psigologiesetnografiese metode, indelings in bre&#235; tydvakke, vanuit verskillende denkstrominge asook probleem- en lewensbeskoulikgerigte benaderings. Verder word die aandag gevestig op die rol wat elke historiograaf se eie voorveronderstellings in sy verkose metode speel asook die dikwels gepaardgaande terminologiese verwarring tussen verskillende metodologie&#235;. Die derde hoofdeel formuleer, in die lig van al die leemtes wat in die eerste twee ge&#239;dentifiseer is, die belangrikste kriteria waaraan 'n wysgerige historiografie behoort te beantwoord. Hierdie maatstawwe sluit die volgende in: konsekwentheid tussen die geskiedskrywer se eie vertrekpunt en sy metode(s); dat dit sowel konsekwent histories as filosofies moet wees; konsekwente probleemgerigtheid, met die gebruikmaking van eenduidige terminologie en dat dit ook prakties beproef behoort te wees. Ten slotte word die aandag daarop gevestig dat so 'n konsekwente historiografiese metode vir die filosofie wel bestaan en afsonderlike bespreking in 'n opvolgartikel verdien. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>How to portray the history of philosophy : exploring philosophical historiographic problems and methodologies</b><br/>To design an appropriate methodology to study the approximate 2500 years of Western philosophy, inclusive of many individual philosophers, constitutes a quite daunting challenge. Nevertheless, it is of vital importance that it be attempted since one's methodology predetermines one's final results. While reflecting a scholar's own presuppositions on the one hand, the chosen method should simultaneously not force history into a pre-conceived scheme on the other. Furthermore, in attempting to do justice to its wide field of investigation, the proposed methodology should at the very least be both fully historical and clearly philosophical in nature. Philosophic historiographers of the past, however, tended to emphasise either the historical development or the philosophical problems or ideas. More stumbling blocks on the way are for example: the influence of broader and narrower views on the field of investigation of philosophy on its historiography, criteria for determining either the importance or unimportance of a specific philosopher or school of philosophy, the choice between either the present day relevance of its history or faithfulness to the ancient birth of Western philosophy in Greece.<br/>In order to highlight their strengths and weaknesses, the second part of this essay provides a brief survey of various methodologies. Some textbooks on the history of philosophy, or anthologies containing selections from the writings of past philosophers, simply make a selection of those philosophers whom the writer/editor himself regards as of importance. A second group prefers to follow a chronological method. The third employs a kind of psychological ethnic approach, taking the "soul" of a nation as vantage point, dividing history into, for example, German, French, English and other national philosophies. Many others approach the history of philosophy from the perspective of different epochs and accordingly divide it into pre-modern (ancient), medieval, modern and postmodern eras. Others again, prefer a more detailed division into successive centuries, characterised for example as "the age of belief", "the age of reason", etcetera. Then there are those who further subdivide the centuries into smaller, different philosophical currents. Apart from these synchronic methods, several diachronic methods were also developed. Examples discussed in the overview are various "history of ideas" methods, as well as a worldviewish approach.<br/>In the light of the preceding information, the third main section of the article attempts to formulate essential criteria for a more comprehensive and appropriate historiographical method of research: (1) a historian of philosophy should openly and clearly state the relationship between his own philosophical viewpoint and his method of describing the history of philosophy; (2) it should be consistently philosophical in nature; (3) consistently historical and (4) problem directed; (5) consistent in the terminology applied and (6) experimentally tested.<br/>The whole exploration is concluded with a brief review as well as the preview of a follow on article in which the origin, basic contours and critical appraisal of the consistent problem historical method of philosophical historiography of prof D.H Th. Vollenhoven (1892-1975) and his followers will be discussed. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:56Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a2.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Jacobs, Gerrie J. De Bruin, Karina Jacobs, Melanie </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 16-29</LI> <LI><b>Abstract:</b> Hierdie artikel fokus op die laaste twee fases van 'n navorsingsprojek, wat oor dertien jaar (1998 tot 2011) en vier fases gestrek het, en kwaliteitspraktisyns van Suid-Afrikaanse, asook van internasionale ho&#235;ronderwysinstellings, betrek het. Die projek het eerstens gepoog om bydraende faktore tot 'n kwaliteitskultuur te identifiseer en tweedens om strategie&#235; en praktyke te genereer wat 'n grondliggende kwaliteitsetos aan ho&#235;ronderwysinstellings kan koester en uiteindelik sou kon vasl&#234;.<br/>Fase een (1998 tot 2001) het daarna gestreef om die heersende kwaliteitskultuur van elkeen van die voormalige Randse Afrikaanse Universiteit se ses fakulteite te probeer peil. Fase twee (2002 tot 2004) het gefokus op moontlike veranderinge in kwaliteitskulture en grondliggende kwaliteitsentimente van hierdie fakulteite. Fase drie van die projek (2005 tot 2008) het aanvanklik op die "nuwe" Universiteit van Johannesburg gefokus en het twee institusionele en een nasionale werkswinkel in die getransformeerde Suid-Afrikaanse ho&#235;ronderwyslandskap ingesluit. Fase vier het vyf werkswinkels, wat tussen 2008 en 2011 by internasionale ho&#235;ronderwyskongresse met gebruikmaking van die waarderende ondersoekmetode gefasiliteer is, ge&#239;nkorporeer.<br/>Sewe bydraende faktore tot 'n institusionele kwaliteitskultuur, asook sewe praktyke of strategie&#235;, wat 'n grondliggende kwaliteitsetos aan instellings kan koester en sou kon vasl&#234;, verteenwoordig die projek se hoofbevindinge. Dit is merkwaardig dat die projekresultate volledig ooreenstem met die uitkomste van die kwaliteitskultuurprojek (2002 tot 2009) van die Vereniging van Europese Universiteite (European University Association (EUA)). Die hoofgevolgtrekking was dat die vaslegging van 'n kwaliteitsetos grootliks afhang van die mate waarin die institusionele kwaliteitsbenadering in sinergie is met (veral akademiese) personeel se gedeelde waardes, oortuigings en verwagtinge. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>Practices and strategies that should nurture a quality ethos in higher education institutions</b><br/>This article reflects on the last two phases of a research project, covering a period of thirteen years (1998 to 2011), conducted in four phases, and involving quality practitioners from South Africa and three other continents. The project firstly strove to identify contributors to a quality culture, and secondly to generate strategies and practices that should nurture and eventually embed an underlying quality ethos in higher education institutions.<br/>The Higher Education Quality Committee (HEQC) was assigned national oversight of quality assurance in the South African higher education sector in 2001. The HEQC encouraged institutions to promote a culture of continuous improvement via their internal quality processes, strategies and structures. However, only limited empirical (tried and tested) information was available at that stage, in respect of exactly what such a quality culture would entail and the kind of ethos that was needed to nurture and eventually embed the former culture. This was then the main catalyst, which instigated this project. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:56Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a3.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Vorster, Nico </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 30-44</LI> <LI><b>Abstract:</b> Verskeie studies het onlangs bevind dat die Westerse mens 'n verlies aan betekenis ervaar. Hierdie artikel bespreek en identifiseer die histories-filosofiese invloede wat, volgens die outeur, bygedra het tot die Westerse mens se stelselmatige verlies aan betekenis. Ses groot verskuiwings in die moderne era word ge&#239;dentifiseer wat uiteindelik uitgeloop het op die fragmentasie van Westerse denke en die ondergang van hegemoniese waarheidskonsepte. Die artikel stel dat Westerse "betekenisverlies" te wyte is aan die ineenstorting van modernisme, die disintegrasie van allesomvattende waarheidsisteme en die fragmentasie van rasionaliteit. Die gevolgtrekking van die artikel is dat die kollektiewe betekenisverlies wat die Westerse mens ervaar sistemies van aard is en daarom nie bloot aan persoonlikheidsfaktore of tydelike sosiale faktore toegeskryf kan word nie. Die voortgaande proses van betekenisverlies sal slegs deur 'n radikale paradigmaskuif in die Westerse denke gestuit kan word. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>The Western human being's "loss of meaning"</b><br/>Several authoritative studies have indicated that Western people are currently experiencing a loss of meaning. This article states that this collective sense of loss of meaning is partly due to the fragmentation of Western rationality. It attempts to identify historical-philosophical factors that might have contributed to Western society's sense of the loss of meaning. Several shifts in Western history are identified and their contribution to the ultimate fragmentation of Western rationality is discussed. The shifts identified are the rise of voluntarism and nominalism, the effects of the Rennaisance and Reformation on Western society, the development of an autonomous anthropology, the rise of an immanent political and economical order, the surge in materialist ideologies in the eighteenth and nineteenth century, and the epistemological shift from modernism to postmodernism. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:56Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a4.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Coetser, Johan </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 45-59</LI> <LI><b>Abstract:</b> Die doel met hierdie artikel is om vas te stel hoe die konseptuele metafore <i>geweld is liter&#234;re weerwraak</i> en <i>geweld is globale terrorisme</i> in twee dramas deur Willem Anker na vore tree. Daar word in die bespreking voorgestel dat Anker se dramas onder andere onder invloed van Sarah Kane se dramas, veral <i>Crave</i> (2001), staan.<br/>In <i>Slaghuis</i> (2007) neem die voorstellings van geweld die aard aan van liter&#234;re weerwraak. Daarin eis die karakters wat die dramaturg uit romans deur Etienne Leroux oorgeneem het, dat Leroux (wat as 'n karakter in die teks teenwoordig is) hulle sal klaar skryf. Hy weier, met die gevolg dat sy eie karakters hom koelbloedig in 'n fiksionele slaghuis-op-die-verhoog om die lewe bring.<br/>In <i>Skrapnel</i> (2011) speel die voorstellings van geweld teen die agtergrond van die bestaan van globale geweld af. Hierdie voorstellings hou met die geweld onderliggend aan 'n geslag ontheemde jong Suid-Afrikaners se buitelandse diasporiese ballingskap verband. Die hoofkarakters se verhouding bied verder 'n weerspie&#235;ling van nihilistiese geweld wat teen die agtergrond van internasionale terreur afspeel, naamlik die aanval op die Londense moltreinstelsel in 2005 en die aanval op twee toringgeboue in New York in 2001.<br/>Uiterstes van geweld kom ook in Adriaan Meyer se drama <i>Prinsloo versus</i> (2009) en Marlene van Niekerk se <i>Die kortstondige raklewe van Anastacia W</i> [sj] voor. Hierdie bespreking bevestig Brink (2010) se uitspraak dat nuwe vorme van voorstelling en uiterstes van geweld tans kenmerkend van sommige tekste in die Afrikaanse drama is. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>Representations of violence in <i>Slaghuis</i> (2007) and <i>Skrapnel</i> (2011) by playwright Willem Anker</b><br/>The article aims at establishing whether and how the conceptual metaphors <i>violence is literary revenge</i> and <i>violence is global terrorism</i> realise in two published plays by Willem Anker. This aim raises critical questions concerning the nature of the violence depicted in <i>Slaghuis</i> (meaning <i>butchery</i>, 2007) and in <i>Skrapnel</i> (meaning <i>shrapnel</i>, 2011). An additional critical question is whether representations of violence are unique to Anker's plays, i.e. whether representing specific forms of violence are also present in other Afrikaans plays from the decade during which plays by Anker were staged. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a5.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Kirsten, Johanita </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 60-75</LI> <LI><b>Abstract:</b> In Afrikaanse diachroniese taalkunde is daar voorheen grotendeels gefokus op die ontstaansgeskiedenis en vroe&#235; ontwikkeling van Afrikaans uit Nederlands. Deur die loop van die twintigste eeu het 'n tradisie van ondersoek ontstaan wat Kaaps-gekleurde tekste in fyn besonderhede ondersoek het, en die stabilisering van Afrikaans so vroeg as die einde van die agtiende eeu gedateer het. Onlangs het hierdie aanname egter kritiek begin ontvang. Daar is aangetoon dat daar tot in die twintigste eeu nog omvangryke variasie in die Afrikaanse skryftaal in persoonlike briewe was (Deumert 2004), en hierdie studie ondersoek die variasie in gepubliseerde skryftaal. Daar word gefokus op die werkwoord, aangesien die verandering van die Nederlandse na die Afrikaanse werkwoordsisteem omvangryk is. Hierdie studie gebruik korpuslinguistiese ondersoekmetodes, en ondersoek die Nederlands-Afrikaanse variasie in werkwoorde in gepubliseerde Afrikaanse tekste aan die hand van drie korpusse. Die korpusse is saamgestel uit al die Afrikaanse bydraes van Totius (J.D. du Toit) in die publikasie <i>Het Kerkblad</i> van 1916 tot 1922, uittreksels uit gepubliseerde Afrikaanse boeke, en uittreksels uit Afrikaanse tydskrifte. Hierdie data wys dat daar in die vroeg-twintigste eeu nog heelwat Nederlands-gekleurde variasie in Afrikaans was, en die korrelasie tussen die korpusse impliseer dat die skryftaal moontlik nader aan die spreektaal was as wat vroe&#235;r aangeneem is. Dit word bevestig deur die aandag wat variasie in normatiewe bronne van die tyd geniet het. Die studie toon ook die rol wat Totius as prominente taalgebruiker gespeel het in standaardisering, en iets meer van die dinamiek van die aanvanklike standaardisering van Afrikaans. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>Totius and the standardisation of early modern Afrikaans verbs</b><br/>In the diachronic studies of Afrikaans in the past, the focus used to be on the origin and early development of Afrikaans from Dutch. During the twentieth century the philological school, with a tradition of researching all Cape Dutch flavoured texts in detail, was established through the work of J. du P. Scholtz and his students. Through their analyses, they estimated the stabilisation of Afrikaans to have been as early as the end of the eighteenth century (for example Raidt 1991:145; Ponelis 1994:229). </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a6.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Davis, Corne </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 76-88</LI> <LI><b>Abstract:</b> Niklas Luhmann word gehuldig as een van die mees fassinerende sosiale teoretici van die 20ste eeu, hoewel geen van sy werke nog binne kommunikasieteorie as 'n studieveld bespreek is nie. Sommige van die radikale stellings wat hy maak, soos dat menslike individue glad nie kan kommunikeer nie, kan dalk verklaar hoekom selfs die mees welbekende teoretici in die veld soos Craig (1999; 2007), Littlejohn en Foss, en Miller (2009) van sy teoretisering wegskram. Die artikel werp 'n blik op Luhmann se intellektuele agtergrond en poog om twee van sy verwarrende aannames te verduidelik, naamlik dat slegs kommunikasie kan kommunikeer en dat kommunikatiewe sisteme totaal en al geslote is. Uiteindelik word sosiale outopoi&#235;se beskryf as 'n moontlike teoretiese raamwerk vir toekomstige studies in kommunikasieteorie as 'n veld. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>An introduction and interpretation of Niklas Luhmann's theorising from within communication theory as a field</b><br/>Niklas Luhmann has been hailed one of the most fascinating social theorists of the 20^th century. His theorising encompasses a broad range of disciplines such as sociology, law, mass media, religion, love, administration, and several others. Most of his approximately 400 journal publications and 50 books have not yet been translated from German into English. Although his work has been discussed extensively by key German-speaking sociologists, his theorising has only recently been applied in other social scientific fields, such as organisational communication, philosophy, and journalism. While the central debate in communication theory has revolved around communication theory not yet being a unified field (Craig 1999; 2007; Russill 2005), Luhmann (1981; 2002) shifts the focus towards the definition of communication itself. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a7.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Joubert, Fanie Rossouw, Jannie </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 89-108</LI> <LI><b>Abstract:</b> Teen die agtergrond van plaaslike en internasionale pogings om armoede en ongelykheid uit te wis, fokus hierdie artikel op een onderafdeling van hierdie uitdaging, naamlik die handhawing van lewenstandaarde. Ten opsigte van armoede onder Suid-Afrikaners is die bevindings dat alhoewel absolute armoede as persentasie van die bevolking tussen 1996 to 2010 afgeneem het, relatiewe armoede slegs 'n marginale daling oor dieselfde tydperk getoon het. Terselfdertyd het Suid-Afrika se Giniko&#235;ffisi&#235;nt, wat 'n aanduiding van relatiewe inkomsteverdeling is, sedert 1993 bykans onveranderd gebly. 'n Analise van die groei in die aantal belastingbetalers teenoor die aantal ontvangers (en koste) van sosiale toelaes wat die regering betaal, bring ernstige vrae oor die volhoubaarheid van sosiale en maatskaplike versorging deur middel van belastingverdeling aan die lig. Die artikel lewer ook 'n blik op die Suid-Afrikaanse bevolking se ouderdomsprofiel en hul persepsie van aftreevoorsiening. Die vernaamste probleem is 'n verouderende bevolking met onvoldoende aftreevoorsiening. Dit bevestig dat Suid-Afrikaners hul marginale verbruiks- en besparingsgeneigdheid gedurende hul werksloopbane moet hersien om dalende lewenstandaarde na aftrede te voorkom. </LI><LI><b>Abstract:</b> <b>Living standards : an economic perspective on quality of life in South Africa</b><br/>This research provides an economic perspective on living standards in South Africa against the background of domestic and international initiatives to eradicate poverty and inequality. In general living standards and quality of life are multidisciplinary topics in which numerous factors such as medical care and advancements, housing, food resources, etc., also play an integral part. This research makes the assumption that living standards are a prerequisite for quality of life. The methodology is thus to analyse a number of economic indicators often used in the assessment of living standards. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a8.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Von Solms, Basie </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 109-115</LI> <LI><b>Abstract:</b> Daar kan min twyfel bestaan dat die Internet een van die mees impakmakende ontwikkelings is wat ooit deur die mens voortgebring is. Toepassings wat twintig jaar gelede ondenkbaar sou gewees het, is vandag deel van ons daaglikse lewe - voor die hand liggende voorbeelde is byvoorbeeld elektroniese pos, elektroniese handel, sosiale netwerke en baie meer. Vir miljoene mense wat inligting soek, is die Internet die "plek" waar die inligting gekry word - soektogte in fisiese biblioteke is eintlik nie meer nodig nie. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a9.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Francken, Eep </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 117-122</LI> <LI><b>Abstract:</b> De Afrikaanse literatuur in Nederland in 2012 </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z http://reference.sabinet.co.za/webx/access/electronic_journals/akgees/akgees_v53_n1_a10.pdf <UL><LI><b>Author:</b> Le Cordeur, Michael </LI><LI><b>Vol 53 Issue 1</b></LI> <LI><b>Publication:</b> 2013</LI> <LI><b>Page:</b> 123-125</LI> <LI><b>Abstract:</b> 'n Fassinerende ontdekkingsreis na waar die wortels van Afrikaans l&#234;. Dis hoe 'n mens die publikasie <i>So kry ons Afrikaans...</i>, van die gerekende taalnavorser en taalhistorikus, Christo van Rensburg, kan beskryf. Soos met enige ander ontdekkingsreis, het die ontdekkingsreisiger 'n idee waarna hy op soek is, maar hy weet ook dat hy talle verrassings, selfs skokke kan verwag. So is dit dan ook met hierdie boek. </LI></UL> 2013-03-26T09:04:57Z